همه پیشینه و دستاوردهای خانواده یزدانی در عرصه تولید، فروش، آموزش و پژوهش از محله کوی مهدی رقم میخورد.کارگاه پنجششمتری یزدانیها، چهار دستگاه تراش دارد که دونفر از اعضای این خانواده در آن مشغول کارند.
محله
کوی مهدی
کوی مهدی از حدود سال ۱۳۹۹ بهعنوان یک محله جداگانه تفکیک شده است. تا پیش از آن، این محدوده در محله گلشورقرار داشت. آرامستان گلشور که تا نیمه اول سده چهارده خورشیدی مهمترین آرامستان عمومی مشهد بود، پس از احداث آرامستان بهشترضا (ع) در سال ۱۳۵۵به بوستان بهشت تبدیل شد.
دیرآموزبودن دانشآموزان و دغدغه زهرا گلینادری برای فهمشدن درسها، این معلم دلسوز را به برگزاری کلاس حضوری، واداشته است؛ اما نه در مدرسه، بلکه در گوشهای دنج و آرام در بوستان بهشت محله کویمهدی.
گلشور؛ مزرعهای قدیمی که امروزه به بوستانی بزرگ تبدیل شده است. این مکان زمانی قبرستان اصلی مشهد بوده؛ گورستانی احاطهشده در میان دودکشهای بلند کورههای آجرپزی. گلشور قدیم همچنین بهعنوان یک سنگر دفاعی یا هجومی نیز شناخته میشد.
تاریخ گورستان قدیمی گلشور به حدود سال۱۳۰۰خورشیدی برمیگردد که اصلیترین گورستان مشهد بوده و تا پیش از دایر شدن گورستان بهشترضا (ع) پذیرای اجساد از سرتاسر مشهد بوده است.
حسین مرصعی ۳۰ سال است در ورزشهای صبحگاهی بوستان بهشت به عنوان مربی فعالیت دارد و همان ابتدای کار اسم گروه خود را گروه فرهنگی- ورزشی شفق نامگذاری میکند.
در کارگاه کوچک انگشترسازی محلهکویمهدی هر انگشتر، نگین و حتی هر ضربه چکش آغاز یک سفر است. انگشترهایی که هر کدام داستان خود را دارند و در دستان هنرمندان ماهر و باسابقه شکل میگیرند.
ایده الناز نادره، او را منتخب جشنواره استانی جابربنحیان کرد.
یکی از ویژگیهای کوچه نبوت۴۰ سکونت همسایههای قدیمی آن است که با هم رفاقت دیرینه دارند. اگر همسایهای به سفر برود، خانهاش را به دیگر همسایهها میسپارد.
اکنون یکی از مراکز مهم هویتی محله کوی مهدی، بوستان بهشت است که نیمه اول سده چهارده خورشیدی مهمترین آرامستان عمومی مشهد بود.
نوجوانان قرارگاه «میثاق با شهدا» معدل فعالیتهای فرهنگی را در چند محله بالا بردهاند.
در کارگاه کوچک جلیل پورعلی، سنگهای قیمتی معدن به سوغات تاریخی مشهد تبدیل میشوند.
یکی از غذاهای مشهور ولایت هرات در غرب افغانستان کچروی قروت است که معمولا روز اول زمستان که مردم صندلی (کرسی) یا بخاری میگذارند، آن را میپزند.
علیرضا غلامی از آن دسته دانشآموزان کوشا است که تنها به درس خواندن اکتفا نکرده و با آزمون و خطای زیاد موفق شده است مرزهای خواستن تا توانستن را پشت سر بگذارد. علیرضا کلاس نهم مدرسه خواجه نصیرالدین طوسی محله کوی مهدی است. با همت و ارادهاش دستگاهی را اختراع کرد و یکی از شرکتکنندگان در جشنواره خوارزمی سال گذشته بود و موفق شد در استان رتبه دوم را از آن خود کند.
مبین چهاردهساله چند ماه است برای تحصیل در دبیرستان خواجهنصیر طوسی و آموختن تخصصی علم موسیقی به مشهد آمده است. ظاهر و رفتارش همچون دیگر دانشآموزان مدرسه است اما با همه نوجوانی، افکار و گفتارش همچون یک هنرمند باسابقه است. بزرگترین آرزویش توجه بیشتر مردم و مسئولان به موسیقی نواحی است و اینکه بتواند در موسیقی ایران حرفی برای گفتن داشته باشد، اما نگرانیهای بهحقی دارد: نگرانی از اینکه مردم کار او را دوست نداشته باشد نگرانی برای فراموش شدن سبک موسیقی نواحی که دهها سال پدربزرگش برای معرفی آن زحمت کشیده.